Home » Over mij

Over mij

Als mensen vragen hoe ik heet hebben ze geen idee wat voor een verhaal achter mijn naam zit. Ik heet Yolanda Krul, tenminste dat dacht ik.  Ik had de naam gekregen bij mijn adoptie en het is nog eens benadrukt door een doop.

Met deze naam ging ik de eerste 24  jaar  door het leven, totdat op een avond een vrouw mij opbelde met de mededeling dat zij mijn biologische moeder was.  Ik weet nog dat het koude zweet op mijn rug stond en dat mijn hart sneller ging kloppen. Dat gevoel  van dat moment kan ik niet beschrijven, een gevoel van thuiskomen, je bent niet alleen, ik had nooit beseft dat een bloedlijn zo sterk was.  Ze was gedwongen om mij op te geven omdat ze pas 15 was toen ze mij kreeg en haar moeder (mijn oma) wilde mij niet accepteren. Mijn oma aan vaders kant, had mij wel op willen voeden, maar dat werd afgewezen door mijn oma aan moederskant met de dreiging dat ze mijn vader voor de rechter zou dagen voor het zwanger maken van een minderjarige. Mijn moeder heeft onder druk de adoptie papieren getekend, een foto gemaakt met mij in haar armen als bewijs dat ze me nooit had willen opgeven. Ze heeft mij toen de belofte gedaan dat ze me weer zou vinden. Zij heeft zich aan die belofte gehouden.

Mijn moeder heeft mij pas kunnen vinden na de dood van mijn oma, toen kwamen er documenten tevoorschijn die een verband hielden met wie mijn adoptie ouders waren.

Mijn adoptie ouders aan de andere kant, hebben mij al op jonge leeftijd verteld dat ik geadopteerd was, maar toch zo ineens mijn biologische moeder aan de telefoon te horen was een schok voor  mij.  Het enige dat ik wilde was haar zien, lijkt ze op mij (eigenlijk moet het zijn lijk ik op haar) wat doet ze…..honderden vragen die onbewust in mij speelden kwamen naar de oppervlakte.

Nog een ander schokkend bericht was dat ik een naam had gekregen van haar bij mijn geboorte. Ik had twee geboortecertificaten !! Mijn geboortenaam was Dawn Amber Loyer ik heb zo officieel  geheten totdat de adoptie rond was, toen hebben ze dat certificaat verzegeld en in een kluis gestopt.

Ik ben inmiddels 52 en ken mijn biologische familie al 27 jaar. Ik ben twee keer opgegroeid. Toen ik mijn moeder voor het eerst zag was ik verbaasd over hoe we op elkaar leken. Ze kookte , dat was mijn hobby, ze was coupeuse, ik nam op mijn 18e les om mijn eigen kleding te maken, mijn vader was helemaal weg van scheikunde en had zijn eigen vuurwerk laboratorium in de garage. Ik ben biotechnoloog en werkte toen in de research in een laboratorium. Ik heb me verbaasd dat de talenten toch wel genetisch waren want deze eigenschappen hadden mijn adoptie  ouders totaal niet. Wat ze wel deden is de omgeving creëren om mijn talenten te ontwikkelen en daar ben ik ze dankbaar voor.

Ik ga nu met roepnaam  Yolanda door het leven maar elke naam die ik gekregen heb, heb ik doorvoeld,  doorleefd en geïntegreerd.  Een lang proces waarbij velen  me in hebben bijgestaan. Het voelt nu heel aan, dat is meestal de kern van een probleem of klacht, welk stukje mist, of staat mij in de weg om heel te zijn. Ik heb het tot mijn missie gemaakt samen met jou belemmerende patronen te doorbreken, zodat er ruimte ontstaat om die puzzel stukjes die jou helen te vinden, zowel lichamelijk, geestelijk als energetisch.

Welzijn is lichaam, gevoel en verstand in balans.

Hartelijke groet,

Yolanda